Het is altijd een fenomenaal spannend genoegen om in de archieven van het Letterenhuis te mogen grasduinen. Je weet dat je ieder moment iets gaat kunnen tegenkomen dat voor iedereen een verrassing is.

Welke rol neem je op in ‘het dorp’-concept van Zuurvrij 50?
Mijn rol in het dorp-concept van Zuurvrij 50 was die van kroegbaas, schenker ofte kastelein. De verzamelaar van mensen, de dronken voerder, de deejay.
Kon je je hier makkelijk in vinden en waarom wel of niet?
Ik ben de officieel, in het stadhuis beëdigde, Nachtburgemeester van Antwerpen. In die hoedanigheid ben ik tevens CEO van de Legendarische DinsdagClub en daar ben ik ook een kroegbaas, van hoog echelon. Ik schenk water en wijn maar ik deejay ook met mensen. Ik verzamel artiesten. Dus ja, ik ben een soort van literaire kroegbaas, in hart en nieren zelfs.
Hoe was de ervaring om met archiefmateriaal te werken?
Het is altijd een fenomenaal spannend genoegen om in de archieven van het Letterenhuis te mogen grasduinen. Je weet dat je ieder moment iets gaat kunnen tegenkomen dat voor iedereen een verrassing is. Het is een soort intellectuele archeologie. Tegelijk is het ook wel een beangstigend iets: de gewaarwording dat daar zovéél ligt, dat je met duizenden mensenlevens nog niet toekomt om de onderste stenen boven te halen.
Welke keuzes heb je gemaakt in wat je wel en niet meenam uit het archief?
Al doende ben ik me vooral beginnen te focussen op wat mij in het moment zelf het boeiendst leek. Mijn stuk is dan ook een intuïtief en gevoelsmatig, impulsief ding geworden. Niet een strak gestructureerde dieptestudie maar een avontuurlijk ‘scheren langs’...
Welke stem probeer je te laten horen vanuit jouw dorpsrol – en waarom is die vandaag relevant?
We kennen allemaal de schrijvers, maar we vergeten de kastelein. Dat is een groot onrecht. De kroegbazen zijn de grote verbinders, zonder hén was de geschiedenis niet mogelijk geweest. In de wilde jaren van Antwerpen waren die mensen bovendien ook enorm creatief. Het waren artiesten op hun eigen manier. De events die ze organiseerden, waren conceptuele kunststukjes. En ze leefden hárd! De brokken biografie die je dan toch over ze kan terugvinden, ontroeren door hun intensiteit.

Uit het archief van Rhea Van der Vloet
Foto’s, tijdschriftnummers met eigen werk en typoscripten uit het archief van Rhéa van der Vloet. Het jongetje op de foto’s is haar huidige echtgenoot, de Antwerpse blueszanger Yip ‘Chip’ Fola.
Uit het artikel in Zuurvrij 50
Op een dag kwam Denkens op het idee om in zijn café een zogenaamd uitvinderssalon in het leven te roepen. Iedereen bedacht waanzinnige constructies, onder meer een zogeheten ‘blaasuit’, een omslachtig toestel dat kaarsen kon uitblazen. Een andere keer werd er een tentoonstelling georganiseerd, en was het bij een zekere caféklant genaamd Ivo Tralbaut opgekomen dit event te gaan bezoeken, maar dan verkleed als Salvador Dalí, voor de gelegenheid gezeten in een open Cadillac. Zelfs de politie trapte erin en begeleidde de man persoonlijk vanaf het Centraal Station tot aan de toog.
Biografie
Vitalski (Vital Baeken) is schrijver en performer. Hij brengt op het podium een literaire vorm van stand-upcomedy, geeft lezingen over literatuur en maakt muziek. Als schrijver publiceert hij columns, romans, liedjes, toneelstukken, stripverhalen en poëzie. Daarnaast maakt Vitalski letterkundige radioprogramma’s voor Klara. Sinds 2011 draagt hij de titel ‘Antwerpse Nachtburgemeester’.

