Hey Will-Limba! Hoe heb je de residentie ervaren?
Het was heel aangenaam, rustgevend en inspirerend. Tot nu toe had ik me vooral bezig gehouden in een kantoor van Bibliotheek Permeke. Dit is de eerste keer dat ik echt in een atelier heb gewerkt. Dat is voor mij een splinternieuwe ervaring, maar een hele inspirerende. Ik kon veel beter mijn taken afbakenen. Ik sleurde mijn andere werk niet mee naar hier. Als ik in de schrijfkamer was, kwam ik enkel om te schrijven, te illustreren en te lezen. Daardoor heb ik me kunnen verdiepen en kon ik echt focussen. Ik voel dat dit me een grote boost heeft gegeven in de ontwikkeling van mijn schrijverschap en mijn illustraties. Het manuscript van mijn volgende boek moet ik pas in april 2027 indienen bij de uitgever. Dit was een perfect startschot.
En hoe heb je jezelf als maker zien evolueren op deze plek?
Ik heb ontdekt dat dit is waar ik echt nood aan heb. Ik heb geleerd dat ik dingen moet durven afbakenen. Naast schrijven en illustreren houd ik me ook bezig met het organiseren van literaire evenementen via het door mij opgerichte Read&Relax en met het voorbereiden van auteurslezingen. Doorgaans vindt dit allemaal plaats in één en dezelfde ruimte. Ik was verbaasd welke invloed een ruimte kan hebben op je maakproces. De schrijverskamer gaf me meer ruimte in mijn hoofd voor creatieve impulsen.
Daarnaast heb ik deze periode gebruikt om me echt eens te focussen op zaken waar ik beter in wil worden. Illustreren is een belangrijk onderdeel van wie ik ben. De afgelopen tien weken heb ik een cursus modeltekenen gevolgd bij De Tekenfabriek, hier om de hoek. Een beetje schrijven hier in het atelier, naar de les en dan weer voortwerken. Het was verrassend complementair en die afwisseling hielp me.
Ook de mensen die ik hier heb leren kennen, hebben me gevoed. Zo kwam ik Edward van de Vendel, jeugdauteur en vertaler, spontaan tegen in de keuken van het Letterenhuis. Ook met Peter De Voeght, die hier in huis lesgeeft bij de SchrijversAcademie, heb ik veel inspirerende gesprekken gehad over literatuur en schrijven. Hij wordt binnenkort ook mijn schrijfcoach. Het doet me goed, al die spontane ontmoetingen.
Je bent hier best vaak geweest.
Ja, er was een periode dat ik dagelijks kwam!
Wat was dan je eerste indruk van het Letterenhuis?
Ik kende het Letterenhuis al wel maar had nog nooit uitgebreid de tijd genomen om langs te komen. Ik heb zeker meer inzichten opgedaan over deze plek. Het was bijvoorbeeld heel boeiend om al de onderzoekers, schrijvers en geïnteresseerden die bezig zijn met onderzoek in de leeszaal aan de slag te zien. Soms sprak ik hen ook aan. In deze hoogtechnologische tijden is er nog steeds het verlangen om het tastbare van het verleden op te zoeken. Dat is mooi, het archief is nog steeds heel belangrijk.
Had je op voorhand een bepaald beeld over archieven of over het Letterenhuis?
Ja, haha, ik had verwacht dat ik veel meer boeken zou zien. Dat literaire voel je hier vooral pas als je echt in het archiefmateriaal zelf duikt. Dus dat is misschien een interieurtip die ik jullie meegeef, meer boeken in beeld!
Haha mooi, we nemen het mee! In onze collectie zitten heel wat archieven van schrijvers, kunstenaars en makers. Er zijn ook een heleboel auteursarchieven die nog ontbreken. Is er een Vlaamse maker wiens archief je graag door ons bewaard wil zien?
Ik heb het zelf nog niet gelezen maar De Bondgenoten, de graphic novel van Brecht Evens, daar ben ik erg benieuwd naar.
Wat spreekt je aan in het werk van Evens?
Artistiek is het heel ambitieus. Ik weet dat hij er echt twee of drie jaar aan heeft gewerkt. Als ik dat boek bekijk, ben ik zo benieuwd naar hoe zijn maakproces is geweest, hoe hij die coherentie heeft weten te vinden in het beeldverhaal. Ik weet ook dat vaderschap een belangrijk thema is in dat boek. Dat is een thema dat me nauw aan het hart ligt, omdat ik zelf mijn vader ben verloren. Dus ik vraag me af hoe hij daarrond een verhaal heeft getekend en geschreven. Als ik naar het niveau van zijn werk kijk, denk ik: ‘wow, dat kan je dus bereiken!’ Het zou schitterend zijn om die schetsen van hem te kunnen bekijken.
Je bent nu bezig aan je tweede boek. Kan je daar al iets meer over vertellen?
Ik ben nu een thrillerboek aan het schrijven en illustreren. Het verhaal situeert zich in een universum waar allerlei werelden bestaan, gebaseerd op verschillende boekengenres. Het is eigenlijk een soort leesbevorderend project. Het dient echt om het lezerspubliek samen met de protagonist te laten groeien als lezer. In dat universum gebeurt van alles dat de protagonist dan moet oplossen. In mijn eerste boek koos ik voor fantasy, in het tweede boek waag ik me aan het thrillergenre. Het is voor mij ook best wel een leerproces om zo’n genre te léren schrijven. Als research heb ik een aantal thrillers gelezen en nu maak ik die sprong in het diepe. Ik heb nu ongeveer tien procent van het boek geschreven, wat niet veel lijkt, maar het is een basis waar ik verder op kan experimenteren. Het is iets compleet nieuw en daar komt soms wel wat onzekerheid bij kijken. Maar die onzekerheid vervaagt ook naarmate ik er mee bezig ben.
Naast het thrillergegeven ontdek ik ook hoe het is om een kortverhaal te schrijven. Het is niet evident om in een beperkt aantal pagina’s een inleiding, een midden en en slot te vatten én de aandacht van de lezer te behouden. Ik lees onder andere de kortverhalen van Roald Dahl en de Sherlock Holmes-verhalen van Sir Arthur Conan Doyle om me vertrouwd te maken met de structuur van dat type verhalen. Daarna wil ik er mijn eigen ding mee doen en er vooral plezier uit halen! Als je te veel analyseert, vind je je eigen stem ook niet. Je moet durven springen in het onbekende. Om die reden typ ik niet enkel, maar werk ik ook bewust met pen en papier: het schrijven, schrappen en droedelen is heel belangrijk. Een schrijfcoach hebben helpt ook om me niet te verliezen in analyse.
Hoe ondersteunt die schrijfcoach jou?
Ik heb pas binnenkort mijn eerste les. Maar ik heb hem al duidelijk uitgelegd waar ik aan wil werken. Als ik nu mijn eerste boek opnieuw lees, cringe ik een beetje van bepaalde dingen. Het was leuk om te schrijven maar voor het tweede boek wil ik het kwaliteitsvoller. Ik ben heel kritisch en streng voor mezelf. Ik wil ook progressie aantonen in de ontwikkeling van het hoofdpersonage, omdat die zelf meer begint te lezen en allerlei literaire genres ontdekt. Hoe meer je leest, hoe rijker je taalgebruik wordt. Om dat te kunnen vertalen in tekst, moet ik ook zelf beter schrijven. Ik zit in een fase dat ik verlang naar verbetering en groei, daar haal ik veel plezier uit. Ik hou ervan om vooruitgang bij mezelf te zien, dan voel ik dat die hele weg daarnaartoe het waard is geweest
Een laatste vraag, heb je een literaire tip? Een boek, een plek, een schrijf- of leesritueel?
Mijn ultieme tip is om zoveel mogelijk dingen uit te proberen. Ik omschrijf mezelf graag als een ‘jack of all trades and master of none’. Dat zit niet alleen in mijn karakter, maar ook in mijn leesgedrag. Ik lees niet enkel romans, maar ook comics, manga’s, strips, jeugdboeken... Daar ligt voor mij de meerwaarde in. Ik ben al zesentwintig, maar ik kan nog zo genieten van een jeugdboek. Daarin voel je de schoonheid van het vakmanschap. De taal kunnen verjongen, complexe ideeën en thema’s aan zesjarigen kunnen brengen … dat is een kunst! Als je bijvoorbeeld een thema als de dood wil overbrengen in een verhaal, dan is dat echt niet makkelijk. Het vergt veel balans. Daar wil ik graag in groeien. Ik wil verhalen in verschillende vormen en kleuren ontdekken en daaruit inspiratie halen.
Je ziet jezelf als ‘jack of all trades’. Wat zijn nog dingen die je ooit zou willen uitproberen?
Animatie! De rondleiding die ik hier in het Letterenhuis heb gekregen, heeft me daarin wel geïnspireerd. Die prachtige tekeningen van Nicole Van Goethems kortfilm Een Griekse Tragedie (1985) die in jullie collectie zitten. Om dat tastbare werk te zien van iemand die een Oscar heeft gewonnen. Dat is insane om te vatten. Toen ik dat zag, begon het te borrelen om dat ook eens uit te proberen. Je ziet in haar de kunstenaar en de mens die experimenteert en zoekt. Dat geeft me moed om te blijven proberen, niet alles hoeft direct perfect te zijn. Ik wil het illustreren ook absoluut niet loslaten. Ik heb de beide – schrijven én illustreren – even hard nodig. Dat is de troef van mijn schrijverschap.
Mooi! Dan zou ik zeker aanraden om je schetsen goed te bewaren, zodat ze hier ooit terecht kunnen komen.
Doen we, graag!
Het Seizoensatelier is een project van VONK & Zonen en het Letterenhuis