Ik zie het archief niet alleen als documentatie van het verleden, maar als levend materiaal dat opnieuw geïnterpreteerd, herschikt en bevraagd kan worden.
Welke rol neem je op in ‘het dorp’-concept van Zuurvrij 50?
Binnen het dorpsconcept van Zuurvrij 50 neem ik de rol van ‘de nieuwkomer’ op mij.
Kon je je hier makkelijk in vinden en waarom wel of niet?
Het is een rol waarin ik me op een natuurlijke manier herken, omdat ik in mijn dagelijks leven ook een nieuwkomer ben in België. Deze positie brengt een voortdurend proces met zich mee van observeren, verbinding zoeken en langzaam je plek vinden binnen een bestaande gemeenschap.
Hoe past die rol precies in het dorp?
Nieuwkomer zijn betekent dat je tegelijk nabijheid en afstand ervaart. Je gaat deel uitmaken van een plek, terwijl je er met een nog onbevangen blik naar kijkt. Dit dubbele perspectief spreekt me sterk aan, omdat het ruimte biedt om na te denken over identiteit, collectiviteit en verbondenheid. Binnen het dorp zie ik de nieuwkomer niet als een buitenstaander, maar eerder als iemand die nieuwe lijnen en verhalen toevoegt aan het weefsel van de gemeenschap.
Hoe was de ervaring om met archiefmateriaal te werken?
Werken met archiefmateriaal sluit nauw aan bij mijn praktijk als conceptueel collagekunstenaar. Ik zie het archief niet alleen als documentatie van het verleden, maar als levend materiaal dat opnieuw geïnterpreteerd, herschikt en bevraagd kan worden.
Voor dit werk heb ik het archief als vertrekpunt en als gesprekspartner benaderd. Uit oude Zuurvrij-nummers selecteerde ik fragmenten, beelden en kleuren die voor mij verbonden waren met ideeën rond geheugen, identiteit en collectieve sporen.
Op welke manier heb je dat vertaald naar een kunstwerk?
In mijn collage worden verschillende fragmenten samengebracht in de vorm van een vingerafdruk. Een vingerafdruk is een universeel menselijk kenmerk – iedereen draagt er één, en toch is elke afdruk uniek en onherhaalbaar. Op dezelfde manier brengt de collage verschillende beelden, momenten en geschiedenissen samen in één nieuwe afdruk: een collectief spoor dat gevormd wordt door individuele fragmenten.
Welke stem probeer je te laten horen vanuit jouw dorpsrol – en waarom is die vandaag relevant?
Vanuit mijn rol als nieuwkomer wil ik een stem laten horen die spreekt over ontmoeting, transformatie en gedeelde menselijkheid. Mijn werk vertrekt vanuit het idee dat identiteit nooit vaststaat, maar voortdurend wordt gevormd door beweging, uitwisseling en menselijke verbondenheid.
A Fingerprint herinnert eraan dat verbondenheid wordt opgebouwd uit fragmenten: uit mensen, herinneringen en ervaringen die elkaar kruisen en wederzijds transformeren. Samen creëren we een collectieve afdruk, maar binnen dat gedeelde spoor blijft elke lijn toch uniek.
Ik geloof dat deze stem vandaag bijzonder relevant is, omdat de hedendaagse samenleving steeds meer wordt gevormd door migratie, diversiteit en beweging. In een tijd waarin verschillen vaak worden benadrukt, probeert mijn werk juist de mogelijkheid tot verbinding zichtbaar te maken, zonder dat de individualiteit verloren gaat.
Uit het archief van Zuurvrij
Radwan selecteerde voor zijn collage 50 knipsels van tekst en beeld uit eerdere edities van Zuurvrij. Hij combineert hiervoor papieren en digitaal materiaal.
© Radwan
Een impressie van de collage in Zuurvrij 50
A fingerprint is a shared language of lines and whorls, a mark every human carries. Yet within that common pattern, each one is singular, unrepeatable.
Biografie
Radwan is collagekunstenaar en materiaalingenieur. Hij is uit Syrië afkomstig en woont nu in Brugge. In zijn collages brengt hij fragmenten van herinneringen, ontmoetingen, films en indrukken samen tot gelaagde composities. Zijn werk verkent thema’s als migratie, veerkracht en identiteit.
