Qui a tué l’affiche? Deborah vanden Brande over Julian Key
Dit is het eerste boekje van een reeks rond het werk van enkele belangrijke Belgische grafisch kunstenaars uit de 20ste eeuw.
Julien Keymolen (1930-1999), alias Julian Key, was een belangrijke naoorlogse afficheontwerper. Verschillende van zijn creaties worden als klassiekers beschouwd, zoals bv. de affiche Zwarte Kat die hij voor het gelijknamige koffiemerk ontwierp in 1966.
Julian Key experimenteerde met beelden die duidelijk genoeg moesten zijn om zonder woorden een reclameboodschap over te brengen. Om die reden werd hij later geroemd als meester in ‘de kunst van het weglaten’. Dit boek gaat op zoek naar de krachtlijnen van zijn werk en het belang van de legendarische ‘affiche muette’ die hij ontwierp voor Zwarte Kat.
Qui a tué l’affiche? wil de bekendheid van Julian Key en zijn werk vergroten. In het boek werd daarom ook een postkaart toegevoegd van de bekende affiche. Zo kan de koper ook zélf het werk van deze kunstenaar mee helpen verspreiden.
Het boek wenst de speelsheid van de affiche voor Zwarte Kat weer te geven. Het boekje moet toegankelijk en verrassend zijn. Daarom werd gewerkt met veel quotes, afwisseling tussen langere teksten en korte interviews én zeer divers beeldmateriaal.
De titel werd ontleent aan een cartoon van Julian Key uit 1990 die in zijn archief in het Letterenhuis zit, en die als een aanklacht kan gezien worden tegen de teloorgang van deze kunstvorm.
Unpacking the Archives. Sofie Leon over Paul Ibou
Unpacking the Archives is een project met het Letterenhuis dat de publicatie beschouwt als een veelgelaagd object. Paul Ibou (1939-2023, geboren als Paul Vermeersch) is vooral bekend als logospecialist, maar hij was een veelzijdig ontwerper: typograaf, boekontwerper, kunstenaar, auteur en uitgever.
De focus van het project ligt op zeventien van zijn publicaties. Dit leverde een boeiend onderzoek op, aangezien Ibou werkte met een heel uitgesproken en eigen visuele logica.
Bij de publicatie zitten bijlagen van andere grafisch ontwerpers. Aan hen werd gevraagd: ‘Wat valt op wanneer je kijkt als ontwerper in plaats van als archivaris?’.
Het doel is om meer aandacht te genereren voor grafische kunst en de lezer te prikkelen om Ibous archief zelf te verkennen, waar nog veel meer te ontdekken valt.
De vormgeving weerspiegelt het unboxing-concept: het openen van Ibous archiefdoos. Het binnenwerk gebruikt een methode met gevouwen flappen die na het binden zijn weggesneden tot halve pagina’s. Het omflappen hiervan maakt het mechanisme van unpacking tastbaar tijdens het lezen.
Nodige rustmomenten zijn geïntegreerd via volle beeld¬pagina’s op kraftpapier. Dit papier en de kartonnen sleeve verwijzen direct naar de oorspronkelijke archiefdoos. De sleeve is geïnspireerd op een exemplaar van Ibou zelf, en de typografie is ontleend aan een van zijn publicaties.
